อยากลืม
อยากตัดใจแล้ว
เพราะรู้ว่าถึงรอต่อไปมันก็เป็นไปไม่ได้
เค้าทำยังไงกับเรามา เราก็จะทำยังงั้นกับเค้าไปดีกว่า
เค้าคิดกับเรายังไง เราก็คิดกับเค้ายังงั้นดีกว่า โดยไม่ต้องคาดหวัง

คิดมากคนเดียวก็เครียดคนเดียวและเจ็บคนเดียว
ถึงระบายให้ใครหลายคนฟัง คนอื่นเขาก็ไม่ได้อยากฟังเรื่องเราสักหน่อย
บางคนก็เอาไปเล่าต่อ บางคนก็ไม่สนใจที่เราระบายออกมา ช่างเถอด
มันคือเรื่องของเรา ต่อไปนี้จะห่วงความรู้สึกตัวเองดีกว่า
ขอบคุณที่คอยรับฟังปัญหาด้วยดีตลอด ต่อไปจะไม่พยายามรบกวนอีกแล้ว


ถ้าเราเป็นห่วงใครสักคนมากเกินไปจนทำให้เค้ารู้สึกเบื่อ
เราก็ควรจะเลิกยุ่งกับเค้าใช่ไหม เค้าจะได้ไม่รำคาญเรา
แต่มันยากที่จะทำได้ ที่เป็นเช่นนั้นก็เพราะว่า
เราเป็นห่วงเค้าไปแล้วนี่แม้ว่าเค้าไม่เห็นค่าเรา

เพิ่งเปิดเทอมมาสามวัน แต่ดูเหมือนมีปัญหามากมาย
จริงๆมันไม่มีมากหรอก แต่เรื่องที่มันมีมันทำให้คิดมาก หรือผมคิดมากไปคนเดียว
ปกติผมไม่คิดมาก เพราะคิดไปมันก็เจ็บคนเดียว แต่ทำไมเรื่องนี้มันคิดก็ไม่รู้
มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นมานานและไม่มีที่ท่าจะจบลง
ผมไม่รู้ว่าจะแก้ปัญหานี้ได้ยังไง เมื่อไรจะกลับเป็นเหมือนเดิม
ความวัวยังไม่หายความควายก็มาแทรก
เรื่องเดียวกันแต่เกิดต่างสถานที่กัน
ก็เลยทำให้ผมคิดมาก
ทำยังไงดีล่ะที่นี้
ไม่อยากเป็นอย่างนี้
อยากกลับเป็นเหมือนเดิม




ปกติ บรรณาธิการไม่ชอบระบายเพราะคิกว่าเป็นเรื่องส่วนตัวที่ควรเก็บไว้กับตัว
แต่ตอนนี้ไม่มีใครที่ให้เล่าให้ฟัง ก็ขอระบายออกมาทางนี้ละกันครับ